dads

one of my friend's dad died when we were in third grade. another of my friend's dad also passed away last, last year. and just recently, my other friend lost her dad too.

it's really, really sad loosing your loved ones. it's hard to accept that one minute, they are just by your side then the next minute, they're gone.

they're gone -- even before we could tell them how sorry we are for all the things we have done to them, how much we love them, how much we treasure them.

too late.

life's short. you wouldn't know what will happen tomorrow or the next day.

so before it's too late, learn to treasure your loved-ones.

learn to treasure your dad.

honestly,  i only realized how much my dad's worth after hearing my friend's sad news. and i'm not too happy about it. because i've only realized that after 15 years?!

but hey. it's never too late.

it's father's day on sunday. shower him lots o' love.

and oh. i meant shower him lots o' love EVERYDAY. you're lucky to still have your dad.i'm telling you.

WE ARE.

drum line

i've always wanted to be a guitarist.

but my mind changed.

 i thought of being a drummer.

 so i took a lesson, held a drumstick and played the drums!

 i thought it was easy but it was never like that. you need perseverance and the will to play. because when you don't have, you'll never learn. you'll never get it.

and so, i did work hard to learn every drums stuffs. to understand it.

i'm still not a good drummer though.

but i want to learn more.

and maybe someday, be the greatest drummer ever known!

there's nothing wrong with that.

i want to make history. 

sibs

pangarap ko talagang magkaroon ng kapatid. yun naman talaga ang gusto ng mga nag-iisang anak eh. kapag may nakikita akong magkakapatid, minsan hindi ko maiwasan ang mainggit sa kanila. yung iba sobrang nagkakasundo. yung iba naman, parati na lang nagbabangayan. pero kahit ganun naman, mahal naman talaga nila ang isa't-isa.

naalala ko tuloy yung isang batang bumili sa tindahan kanina. tinawag niya yung isa niyang kapatid para humingi ng tulong para maglagay ng softdrinks sa tatlong plastic. pumunta naman agad yung kapatid niya para tulungan siya. inuna niya talagang bigyan yung bunso. tapos yung kapatid niya pang isa. at hinuli niya talaga ang sarili niya. ewan ko sa inyo. pero para sa kin, isa yung munting kilos ng isang batang nagsasabi sa kanyang mga kapatid na, "mahal ko kayo at uunahin ko kayo kaysa sa sarili ko."

ang sarap nga naman ng may kapatid. kaso nga lang, imposible na talaga ako eh. natanggalan na ng matress ang nanay ko. pero yun talaga ang tadhanang binigay sa kin ng Diyos at wala na kong magagawa kundi tanggapin yun dahil alam ko, "God knows what's best for me".

few days to go before school

limang araw na lang... papasok na naman ako ng school. babalik na naman ako sa IS. magkikitakita na naman kami ng mga tao dun -- yung mga teachers, mga school staffs, mga schoolmates ko, batchmates at siyempre ng mga kaibigan. gusto ko na ding pumasok, sa tototo lang. miss ko na si lorna eh. pati si rockman! at lahat-lahat sa UPIS. kahit yung comfort room! miss ko na din kasi si aling norms. yung mga binibenta niyang mga pagkain na parating dinudumog ng mga estudyante. miss ko na din ang lover's lane. ang tambayan. ang canteen. ang mga hagdanan. ang mga pavillions.

pero pag bumalik na naman ako ng IS, panibagong school year na naman. panibagong hirap pero panibago ring saya. andiyan ang mga tambak na homeworks, mga projects na di ka patutulugin. mga seatworks at mga quizzes na nakakapagpadugo ng utak. buti na lang andiyan ang mga kaibigan. kasama sa tambay at pantritrip at kung anu-ano pang kalokohan na andiyan din naman pag kelangan mo ng tulong.

at kahit ano pa man ang magaganap sa buong school year na darating, hamon lang yun na kailangang lampasan. kahit ano namang danasing hirap ninuman, pag nalampasan naman niya yun, wala naman magiging katumbas ang saya niya pagkatapos.

enjoy lang. ganito naman talaga ang buhay.